POMOC DRUGIEJ OSOBY

Te dwie wypowiedzi kobiet niepełnosprawnych, jednej z uszkodzo­nym narządem wzroku, drugiej — ruchu, pokazuje, jaka istnieje prze­paść między nimi a osobami pełnosprawnymi. Wielu niepełnosprawnych stwierdza, że niezmiernie rzadko spotyka się z pomocą ludzi zupełnie obcych — na ulicy, w sklepie, w autobusie, czy tramwaju, nieco czę­ściej pomagają im przypadkowo spotkani sąsiedzi w miejscu ich zamie­szkania. Dlatego też u ciężko poszkodowanych osób, zwłaszcza u tych, którzy żyją samotnie, przejawia się uparte, wymagające nieraz nadludz­ki sgo wysiłku dążenie, by być samowystarczalnym. Brak zrozumienia, obojętność ludzką tłumaczą sobie na ogół tym, że ludzie teraz w okresie kryzysu, niedostatku myślą jedynie o zaspokajaniu podstawowych po­trzeb materialnych, są zakłopotani, zagonieni, zapracowani, nie mają czasu, by interesować się drugim człowiekiem.

Hej, jestem Wera i piszę o rowerach! A tak na prawdę to o multimediach:) Jestem fanką wszystkiego, co związane jest z techniką, stąd też decyzja o poznaniu ludzi równie tym zainteresowanych. Mam nadzieję, że uda się to nam razem!