//////

RODZINA I DZIECI

Rodzina i dzieci stanowią szczególną wartość w życiu osoby nie­pełnosprawnej. Wspólne zamieszkiwanie, w większości zadowalające, za­spokaja potrzeby osoby oczekującej pomocy. Wyjątkowo niepokojąca jest duża liczba rodzin i dzieci, które nie utrzymują kontaktów i nie udzie­lają pomocy osobie niepełnosprawnej. Liczyć jedynie może ona na po­moc i opiekę ze strony innych osób lub instytucji.Sytuacja mieszkaniowa jest zróżnicowana. Przeważają jednak oso­by użytkujące mieszkania kwaterunkowe (o dużej powierzchni), których wyposażenie jest niedostateczne.W czasie wolnym badani przebywają w domu. Tam też najbar­dziej odczuwają to, że nie są w pełni sprawni.Miejsce ludzi niepełnosprawnych w środowisku uzależnione jest m. in. od: sprawności ruchowej, więzi łączącej ich z rodziną, dziećmi i środowiskiem oraz od szeroko rozumianegOi poziomu kultury społeczeń­stwa.

BADANIA ODBIORCY

Badania odbioru programów radiowych i telewizyjnych oraz korzy stania z prasy dotyczyły następujących zagadnień: ilościowej charakterystyki korzystania z radia, telewizji, prasy, wyodrębnienia najpopularniejszego środka przekazu, typów programów odbieranych najchętniej, roli przypisywanej korzystaniu ze środków masowego przekazu.Korzystanie ze środków masowego przekazu należy do najczęściej wymienianych zajęć wykonywanych w czasie wolnym. W celu przepro­wadzenia ilościowej analizy kontaktów ze środkami masowego przekazu opracowano wskazówki dotyczące nasilenia korzystania z programów ra­diowych, telewizyjnych i prasy (por. R. Piehalski 1984).

PROGRAMY I AUDYCJE

Programy, audycje i publikacje poświęcone ludziom niepełnospraw­nym dotyczą różnych zakresów integracji. Węższy zakres integracji łączy się z wytwarzaniem więzi w obrębie pewnej grupy ludzi niepełnospraw­nych np.: w środowisku niewidomych, szeroki zakres integracji łączy się z włączeniem ludzi poszkodowanych na zdrowiu do zwykłego życia. Sotosując kryterium zakresu integracji, wskazać można programy i pu­blikacje służące wytwarzaniu więzi w określonej populacji inwalidów. Będą to wydawnictwa i programy dostosowane do możliwości percep- cyjnych danej osoby niepełnosprawnej. Wyodrębnić też można drugą grupę, znacznie przydatniejszą w procesie integracji. Należą do niej te programy i publikacje o ludziach niepełnosprawnych, które są dostępne dla szerszej publiczności, np.: „Świat ciszy”.

PROGRAMY, AUDYCJE, PUBLIKACJE O LUDZIACH NIEPEŁNOSPRAWNYCH

W polskich środkach masowego przekazu mamy do czynienia z róż­nego rodzaju programami poświęconymi ludziom poszkodowanym na zdrowiu. Jest niewątpliwie ważne, że na ekrany telewizji — środka ko­munikacji masowej, mającej najliczniejsze grono odbiorców — trafiły programy o człowieku niepełnosprawnym. W ten sposób zwrócono uwa­gę :ia istnienie problemów ludzi poszkodowanych na zdrowiu, pokazano ze ludzie ci istnieją i w codziennym życiu muszą rozwiązać rozmaite trudności. Jednakże informacje o ludziach niepełnosprawnych, które do­cierają do odbiorców ze środków masowej komunikacji, są zróżnicowane i w niejednakowym stopniu dotyczą różnych grup ludzi niepełnospraw­nych. Dzięki telewizji możemy poznawać środowisko ludzi głuchych. Ale już niewiele wiadomo o życiu niewidomych, o ludziach z uszkodzeniami narządu ruchu.

BADANI RODZICE

Badani rodzice oceniali każde stwierdzenie na czterostopniowej ska­li przez wybór jednej z możliwych odpowiedzi. Kwestionariusz bada 16 różnych ustosunkowań rodziców do problemów integracji szkolnej oraz społecznej dzieci i młodzieży niepełnosprawnej, a mianowicie: 1. uznanie wszelkich kontaktów dzieci niepełnosprawnych z ich pełnosprawnymi rówieśnikami jako wielce korzystnych dla rozwoju dzieci mniej spraw­nych, 2. potwierdzenie zalet szkoły specjalnej w kształceniu uczniów odchylonych od normy, 3. przewidywanie niepowodzeń dzieci niepełno­sprawnych podczas wspólnego nauczania z uczniami pełnosprawnymi, uznanie zalet i umiejętności dzieci niepełnosprawnych w zespole uczniów pełnosprawnych, 5. oczekiwanie zmian organizacyjnych zarów­no w szkole zwykłej, jak i w specjalnej w kierunku poszerzenia form wza jemnych kontaktów obu grup uczniów.

RODZINA

Wszyscy jednak w wysokiej zgodności i prawie w idealnej jedno­myślności podkreślają, że człowiek nie może być mało znaczącym dodat­kiem do maszyny (97%); że musi czuć swą przydatność; autentyczną, a nie prawną i pozorną troskę, autentyczne zainteresowanie jego osobą i jego rodziną (85%). Każdy chce być rzetelnie oceniany i traktowany bezpośrednio, lecz z godnością (96%).Wyniki pracy z dzieckiem niesłyszącym w dużej mierze uzależnione są od wcześnie podjętej rewalidacji. Z doświadczeń wiadomo jednak, że najwięcej dzieci przyjmowanych jest do Poradni Rehabilitacji Dzieci i Młodzieży z Wadami Słuchu w wieku 3—4 lat. Tłumaczy się to tym, że rodzice zaniepokojeni brakiem rozwoju mowy dziecka szukają przy­czyn tego stanu rzeczy. Zanim jednak trafią do poradni dla dzieci z wa­dami słuchu mijają lata najbardziej sprzyjające naturalnemu rozwojowi mowy.

Znajomości przez Internet

Od wielu lat w Internet wkraczają coraz to nowsze portale, które zachęcają ludzi do dołączenia do ich działalności. Dzięki temu, że dołączą do takiego portalu możesz ukazać innym samego siebie. Poza tym możesz zapoznać wielu ludzi, którzy później staną się twoimi przyjaciółmi. Od czego warto zacząć? Najpierw zaloguj się na stronie, która by do Ciebie pasowała. Na przykład, jeśli interesuje Cię fotografia, to zaloguj się na blogu, który będzie posiadał taka tematykę. A jeśli któreś strony internetowe miałyby na celu zapoznanie się ze swoją klasą szkolną to, jeśli się uczysz lub skoczyłeś jakaś szkole, to również możesz dołączyć do takiego portalu. Jest to bardzo dobry sposób na powiększenie swojego grona przyjaciół i znajomych. Możesz zorganizować na przykład spotkanie starszych klas. Osoby, z którymi, na co dzień wstydziłbyś się zagadać, to możesz spróbować właśnie na takich blogach. Dzięki temu możesz poznać nawet swojego partnera życiowego. Są popularne strony, które oferują przedstawienie siebie i dobranie do naszego charaktery innej osoby. Tworzenie stron odbywa się z myślą o Tobie.

Marketing internetowy

Marketing internetowy odnosi się dziś to promowania swojej formy, produktów w celu pozyskania klienta. Dlaczego wkraczamy na taki grunt? Ponieważ tam jest klient. Prawie każdy z nas posiada Internet lub ma do niego dostęp. Dlatego umiejętnie stworzona strony internetowe lub reklama mogą naprawdę dużo zdziałać. Większość firm jest zobowiązana do tego, aby umieścić tak zwaną wizytówkę swojej firmy w Internecie. Dziś, co jakiś czas są wymyślane nowe metody dotarcia do klienta. Do najważniejszych korzyści, jakie umożliwia nam tak zwany e-marketing jest poszerzenie rynków zbytu, czyli zwiększenie zasięgu sprzedaży. Kolejną korzyścią jest obniżanie kosztów związanych z obsługą klienta, gdyż o produktach i cenach dowiadujemy się na danej stronie lub sami możemy skontaktować się telefonicznie. Następnie firma może zacząć używać także promocji sprzedaży, czyli organizować sprzedaż przez sieć. Dzięki tworzeniu stron internetowych możemy poszerzyć zakres komunikacji z klientem, a poza tym wyprzedzamy w ten sposób konkurencję. Poprzez e-marketing możemy promować markę naszej firmy, która po pewnym czasie może zostać przyjęta przez społeczeństwo. Taką ostatnią korzyścią jest także kontakt online przez całą dobę, 7 dni w tygodniu.

Komputery przyszłości

Kiedy przyjrzymy się współczesnym komputerom, to zauważymy, że tempo poprawy jakości ich pracy nadal rośnie, a z roku na rok znaleźć możemy coraz to nowsze procesory, pamięci, dyski. Wszystko daje coraz więcej możliwości, a jednocześnie zmniejsza swój wymiar. I to właśnie takiego nieustannego poszerzania możliwości sprzętowych z jednoczesnym zmniejszaniu się jego wymiarów spodziewać się możemy w najbliższej, ale pewnie i dalszej przyszłości, jak chodzi o komputery. A to dlatego, że dążymy do jak największej optymalizacji pracy pod każdym względem, a te właśnie działania służą temu celowi. Warto więc na nie z całą pewnością zwrócić uwagę, aby zniwelować potencjał wystąpienia jakichkolwiek problemów w tym temacie. Możemy się więc spodziewać, że komputery przyszłości zaskoczą nas pozytywnie pod każdym względem i dadzą nam jeszcze szersze niż teraz możliwości ułatwienia sobie życia na wielu poziomach. Warto więc zwrócić na to uwagę i docenić rolę, jaką sprzęt ten odgrywa w naszych życiach w jego wielu aspektach.

Połącz komputer z telewizorem

Nowoczesne technologie komputerowe dają nam dziś bardzo szerokie możliwości, zarówno pod względem wszelkich kwestii zawodowych, jak i przede wszystkim, ze względu na możliwość korzystania z rozrywki. Dlatego też, warto przyjrzeć się bliżej nowym możliwościom technologicznym, które mamy w tym zakresie i wykorzystać w pełni ich potencjał po to, by osiągnąć naprawdę dobre rezultaty swojej pracy. Jak jednak zrobić to w praktyce? Przede wszystkim, postawić tu warto na ciekawe rozwiązania takie, jak technologia HDMI, która pozwala nam połączyć telewizor z komputerem i stworzyć sobie tak zwane centrum domowej rozrywki, które pozwala cieszyć się naprawdę szerokimi możliwościami. Dzięki odpowiedniemu kablowi, oprogramowaniu oraz posiadaniu dobrego sprzętu telewizyjnego, możemy bez problemów połączyć nasz odbiornik z komputerem. To zaś przekłada się na szansę oglądania filmów w dobrej rozdzielczości na ekranie TV, które pochodzą z komputera. Wygoda, jaka wiąże się z tym rozwiązaniem jest dość spora, dlatego też coraz chętniej wykorzystuje się tę technikę w praktyce.

NAWIĄZANIE DO BARIERY

Na wstępie i w nawiązaniu do wyżej wymienionej bariery fonolo­giczno-językowej, chciałbym podkreślić, że według własnego mniema­nia udało mi się pokonać drugą połowę tej bariery, tj. barierę językową, przede wszystkim od strony mowy biernej, czyli w piśmie w druku oraz wykazać się zdolnościami lingwistycznymi w zakresie znajomości paru języków obcych, np. angielski, niemiecki rosyjski i inne.Natomiast nie udało mi się zupełnie pokonać bariery fonologicznej, tj. mowy czynnej, polegającej na mowie wyraźnej, melodyjnej i zrozu­miałej nie tylko dla najbliższego otoczenia, a przede wszystkim wykorzy­stywanej na ulicy w rozmowach przeprowadzanych z przypadkowymi przechodniami, którzy niejednokrotnie brali mnie za cudzoziemca. Tej bariery już nigdy nie pokonam, bo warunkiem koniecznym jest iposia- danie przynajmniej jednego zdrowego ucha i możliwość słyszenia i ko­rygowania własnego głosu.

MOŻLIWOŚCI I PERSPEKTYWY

Takie poglądy spotyka się jeszcze w publikacjach niektórych auto­rów.Czyż potwierdzeniem tego nie jest stworzony przez ludzi pełnospraw­nych dla ludzi niesłyszących — świat niemożności? Świat, w którym do­minuje ocena, że człowiek niesłyszący nie potrafi wielu rzeczy, że po­siada ujemne cechy, a jednocześnie, w którym rzadko panują oceny ade­kwatne do tego, że ten człowiek potrafi dokonać wielu rzeczy lepiej niż człowiek pełnosprawny i że najczęściej ów pejoratywny stereotyp czło­wieka niesłyszącego — absolutnie nie znajduje potwierdzenia (…)”.(…) Trzeba jednocześnie stwierdzić, że jeszcze dziś, mimo wielu prac nau kowych nad człowiekiem niesłyszącym — jest on nadal istotą niezna­ną (…)”.Jakie są dzisiejsze możliwości i perspektywy integracji głuchych w nurt życia pełnosprawnego społeczeństwa? (świadomie pomijam tu lu­dzi niedosłyszących). Z przyczyn obiektywnych chciałbym podzielić się kilkoma refleksjami, podać pod rozwagę niektóre myśli oparte na włas­nym doświadczeniu życiowym.

DZIAŁALNOŚĆ SŁUŻB REHABILITACYJNYCH

Podobnie przedstawia się działalność służb rehabilitacyjnych w zakła­dach szkoleniowo-produkcyjnych PZG, spółdzielczości inwalidzkiej, nie­których zakładach przemysłu kluczowego, zatrudniających większą grupę głuchych. W tej więc sytuacji, z braku „możliwości” integracyjnych, Pol­ski Związek Głuchych został niejako zmuszony do objęcia roli „opiekuna społecznego” z jego funkcjonowaniem w charakterze „rodziny opiekuń­czej ’ w stosunku do wszystkich głuchych. Reasumując, wbrew głoszonym teoriom, obserwujemy w praktyce wzrost tendencji izolacyjnej w środowisku ludzi głuchych na nie­korzyść procesów integracyjnych. Dlatego też zgadzam się całkowicie z wypowiedzią J. Hendzla, która zasługuje na szczególne podkreślenie, że dalszym potwierdzeniem powyższego „(…) jest funkcjonujący nadal w społeczeństwie fałszywy stereotyp (choć na szczęście coraz rzadszy), zgodnie z którym człowiek niesłyszący to osoba nieprzystosowana spo­łecznie, nie potrafiąca myśleć abstrakcyjnie, charakteryzująca się nie­udolnością myślenia i wnioskowania, czy wreszcie osoba nerwowa, agre­sywna, egocentryczna.

NA DOWÓD ROZWOJU

Czy to nie dowód rozwoju i pogłębienia dalszych tendencji izoacjonistycznych w środowisku głuchej mniejszości, jeśli ta sprawa będzie omawiana aż na światowym kongresie głuchych w Finlandii? Mamy rów­nież odpowiedź na pytanie: czy głusi chcą i domagają się, aby żyć wśród ludzi pełnosprawnych, gdzie podstawowym warunkiem jest pokonanie bariery fonologiczno-językowej?Chyba pragną oni żyć obok a nie wśród społeczeństwa pełnospraw­nych — tworząc izolowane skanseny, nie mające nic wspólnego z inte­gracją. Powszechnie znanym faktem jest, że Polski Związek Głuchych od samego początku działalności statutowej udziela wszystkim głuchym wszechstronnej pomocy, opieki, broni ich praw i interesów, załatwia im sprawy rodzinne, małżeńskie, sądowe, prawne, socjalno-bytowe, mieszka­niowe, przeprowadza interwencje w zakładach pracy i urzędach, ułatwia wykorzystanie wolnego czasu, urlopów, prowadzi szkolenia przywarszta- towe, zawodowe, podnoszące kwalifikacje zawodowe itp., kończąc na pi­saniu podań, życiorysów, wypełnianiu druków przy pomocy wykwalifi­kowanej kadry tłumaczy języka migowego oraz pełnosprawnych przyja­ciół związanych z głuchymi życiowo i zawodowo.

WYRAŹNE ODRÓŻNIENIE

Fakt ten wyraźnie odróżnia ludzi głuchych od wszystkich pozostałych grup niepełnosprawnych, władających przynajmniej mową dźwiękową.Głusi z reguły szukają kontaktów z własnym środowiskiem, wyko­rzystując język migowy jako podstawowy środek porozumiewania się między sobą, emigrują ze wsi do miast, gdzie mają większe i lepsze mo­żliwości rehabilitacji.Niech przykładem wzrostu tendencji izolacyjnej w środowisku ludzi głuchych będzie fragment wyjęty z biuletynu nr 1 Komitetu Organiza­cyjnego X Kongresu Światowej Federacji Głuchych, który odbędzie się 20—27 lipca 1987 r. w Helsinkach (Finlandia), zacytowany niżej:(…) Język migowy. Fiński Związek Głuchych usilnie domaga się, że­by język migowy był zaakceptowany jako pierwszy język dla głuchych, który pomaga im przyswoić sobie język słyszącej większości, jako ich drugi język. Związek ma czynny wpływ na prace badawcze nad języ­kiem migowym…”

POKONYWANIE BARIERY

Pokonywanie tej bariery teoretycznie i praktycznie oznacza, że głu­chy, który w pełni opanował język polski ze zrozumieniem, umie swo­bodnie porozumiewać się ze słyszącymi w mowie, piśmie i druku, pra­cując w środowisku ludzi słyszących, spędzając czas wolny razem z nimi, załatwiając samodzielnie swoje sprawy socjalno-bytowe i życiowe bez pomocy przyjaciół i tłumaczy języka migowego — może wydatnie zmniej­szyć wpływ pozostałych wymienionych wyżej barier, pod warunkiem jednak, że najpierw musi on pokonać barierę fonologiczno-językową.Opierając się na dotychczasowych badaniach i doświadczeniach ży­ciowych głuchych stwierdzamy, że w obecnej sytuacji w grupie ludzi niepełnosprawnych — ale zdrowych psychicznie ludzie głusi stano­wią szczególny wyjątek. Polega on na tym, że nie mogą w pełni opano­wać wyraźnej melodyjnej i zrozumiałej dla otoczenia mowy dźwiękowej (bariera fonologiczna) oraz trudnego, fleksyjnego języka polskiego w piś­mie i druku w obecnym systemie ich nauczania, kształcenia i wj cho­wania w szkołach specjalnych (bariera językowa) w naszym kraju.